Misschien lees je dit omdat je vastloopt in je werk. Of in een relatie. Of omdat een team waar je deel van uitmaakt steeds vaker vergadert over hetzelfde zonder dat er iets verandert.
Het leven loopt een tijdje niet zo lekker. Op het werk, thuis, of allebei. Want die twee beïnvloeden elkaar. Als het op je werk niet gaat zoals je zou willen, te veel werkdruk, een collega of leidinggevende waar het niet mee klikt, dan heeft dat invloed op thuis. En andersom: een thuissituatie die niet fijn is, raakt hoe je op je werk functioneert.
Eigenlijk is dat heel normaal. Je neemt jezelf mee naar je werk en naar huis. De problemen die je ervaart, laat je niet zo gemakkelijk achter. Ze nestelen zich in je hoofd, in je gemoedstoestand en in je stress-niveau.
En natuurlijk wil je van dit ongemak af. Het is normaal dat je afleiding zoekt: een filmpje pakken, een biertje of twee. Soms trek je je terug in jezelf en zit je te piekeren. Even later hoor je van je partner dat je zo afwezig bent. Of op het werk dat je er met je hoofd niet bij de vergadering bent.
Dit zijn allemaal normale menselijke reacties op situaties die even niet lekker lopen.
Je praat erover met een collega of met een goede vriend. Dat kan ook. Je krijgt advies: probeer dit eens, of dat moet je gaan doen. Soms helpt het. Maar regelmatig ook niet, want elke situatie is uniek. Ook die van jou.
En als het al opgelost was, dan had je dit verhaal niet gelezen.
Stel dat het na een week, een maand, of meerdere maanden nog steeds niet is opgelost. Het piekeren neemt toe, de stress wordt niet meer fijn. Misschien overweeg je om te stoppen met je werk of met je relatie. Stel nu dat er iets is wat je in jezelf nog te veranderen hebt. In de andere baan of de andere relatie is de kans groot dat hetzelfde weer gebeurt.
Het is een lang verhaal, maar in essentie herken je een probleem dat maar door blijft zeuren aan dit feit: je moet steeds meer van jezelf of van anderen. Van je partner, van je leidinggevende, van je collega’s. Meer en meer groeit dat moeten. En moeten is iets wat niet vanuit jezelf komt, maar van buitenaf. Van je collega’s, je partner, je werkgever. Of van al die stemmen die in je hoofd zitten en die zeggen dat je dit moet en dat moet.
Dit ‘moeten’ drijft je steeds meer van jezelf af.
Als ik in de natuur kijk, valt me iets op. In de natuur moet niets. Dieren, vogels, bomen, insecten.
Ze zijn gewoon zichzelf.
Ze maken keuzes in het nu, op basis van wat op dat moment het beste voor hen is.
Hoe ik werk
In mijn aanpak werken we in drie stappen.
Eerst gaan we ont-moeten. Al die lijntjes knippen we door, zodat je niet meer loopt te worstelen en te strijden met wat je allemaal moet.
Dan gaan we ontmoeten. We gaan de diepte in, zodat je jezelf ontmoet op een diep niveau. Dit ben “ik”, en dit is waar voor mij het leven en werk echt om draait, en wat voor mij belangrijk is.
Tenslotte maken we vanuit deze diepte hele concrete stappen en acties die voor jou gemakkelijk zijn om uit te voeren. Zodat je stap voor stap een leven gaat leiden of je werk gaat invullen vanuit wat voor jou belangrijk is en waar jij energie van krijgt.
Ondertussen krijg je ook oefeningen aangereikt die je helpen om te voorkomen dat je terugvalt in de patronen en het leven dat je nu leidt.